برد-برد تنها آرزو بود!

چند روزی است که فکرم مشغول شده. دیدی گاهی راهی را می‌روی. وقتی که با آخر نزدیک میشوی در شروع راه شک می‌کنی. گاهی هم پس از طی مسیر پشیمان می‌شوی و از خودت میپرسی که آیا راه دیگری برای انتخاب نبود؟! آیا اشتباه از من بود یا موقعیت و شرایط  در آن زمان مقصر است؟! چرا در طول حرکت متوجه اشتباهم نشدم؟! و چندین و چند سوال دیگر ...

امیدوارم این فکر و یا احساس را تجربه نکرده باشی یا لااقل یکی دو بار. اگر هم برایت پیش آمده خسارت زیادی نداشته باشد. ولی وای بر ما اگر جبران خسارت مشکل یا حتی غیر ممکن باشد. مثلا این که در دانشگاه بوعلی قبول شدی، چنین حسی پیدا نکن. جزو دانشگاه های خوب کشور است اما ان شاءا... دانشگاه های بهتر در مقاطع و مدارج بالاتر. جا برایپیشرفت همیشه هست و رسیدن به آن چندان هم مشکل نیست. به شرط این که بخواهی.

ببخشید که زدم جاده خاکی! داشتم میگفتم. چند روزی است که فکرم مشغول شده. مشغول کنکور و قبول شدن در دانشگاه نه. قبل تر از آن. مشغول این که چه شد ما به این جا رسیدیم. فارغ از تمام بحث هایی که وجود دارند و اگر بخواهیم راجع به آن ها صحبت کنیم شاید عمرمان کفاف ندهد، این روزها بحث توافق ژنو سر زبان هاست. اهمیتش از این نظر است که خواسته یا ناخواسته، به خیلی از مشکلات معیشتی مردم که قابل صرف نظر کردنن نیستند، ربط  دارد یا ربطش میدهند...

واضح  بود که ما در پایان مذاکرات یا به توافق می‌رسیم یا نمیرسیم. بعد از طرح موضوع مذاکرات برد-برد از طرف دولت این به ذهنم رسید: چه قدر خوب که هر دو طرف میبرند، اما فکر نمیکردم که قرار است باخت هم محتمل باشد. یک چیزی شبیه میدان جنگ! یادم نیست که پیشنهاد اولیه شروع مذاکرات در دولت روحانی از طرف چه کسی بود اما بعد از کمی تفکر ، گفتم خوش به حال آمریکا. به چند دلیل: مثلا، فعلا نقاب دوست بر صورت دارد، مثلا تلفات نظامی و مالی ندارد، مثلا دست بالا را در مذاکرات دارد(شاید بحث تحریم ایران)، مثلا احتمال باخت برای آن ها خیلی کم است، مثلا اگر توافق صورت نگیرد به راحتی با رسانه هایی که در اختیار دارند ایران را مقصر جلوه میدهند، و خیلی چیزهای دیگری که از ذهنم میگذرد و خارج میشود!!

اصلا معنای شکست در این مذاکرات چیست؟ آیا عدم توافق به معنای شکست است؟ یا توافق بد؟ تعریف دولت و گروه مذاکره کننده از برد چیست؟ با شکست در مذاکرات مشکلات جامعه ما بدتر میشود؟ یا بهتر است بگویم، با برد وضعیت معیشتی مردم بهتر میشود؟ روابط ما با آمریکا حسنه میشود؟ تحریم ها کم تر میشود؟

و چندین و چند سوال دیگر. مهم ترین موردی که همیشه باید مد نظر باشد، این است که ما چه بخواهیم و چه نخواهیم، دشمن هست. استکبار هست. ذات انقلاب استکبار ستیزی است. و شاید ذات استکبار انقلاب ستیزی باشد! خدا را چه دیدی ...

 

/ 1 نظر / 27 بازدید
azadie.ir

دغدغه های قشنگی رو مطرح کردی خوب هم مطرح کردی قوت قلم خوبی داری ولی بازم مطلب رو نیمه تموم رها کردی رو هوا فقط طرح دغدغه